Στις σημερινές  προκλήσεις στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και τη διασύνδεσή της με τη δημόσια υγεία, αναφέρθηκε ο κος Χρήστος Λιονής MD PhD FRCGP(Hon) FESC FWONCA Καθηγητής Γενικής Ιατρικής και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης Επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστημίου Linkoping Σουηδίας Μέλος της Ομάδας Εργασίας για τις Επενδύσεις στην Υγείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο κος Λιονής προχώρησε σε βασικές διαπιστώσεις που αφορούν στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στην Ελλάδα, αναφέροντας μεταξύ άλλων πως οι λέξεις πρόληψη και προαγωγή της υγείας εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ρητορικά, η οικογένεια ως έννοια απουσιάζει από την προσέγγιση, ακόμα και από τη συλλογή της πληροφορίας, πως  η επίσκεψη στο σπίτι και η φροντίδα ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού που συχνά είναι περιορισμένα στο σπίτι δεν αποτελεί συνήθη πρακτική και τέλος, ότι άτομα με προχωρημένα χρόνια νοσήματα, πολλαπλή νοσηρότητα, ευπάθεια και αναπηρίες, εξαρτημένα πλήρως από το οικογενειακό και συγγενικό περιβάλλον, μένουν χωρίς συστηματική παρακολούθηση και υποστήριξη, ενώ απουσιάζει πλήρως η παρηγορική ή υποστηρικτική θεραπεία. Συμπλήρωσε ότι μια πρώτη ανάγνωση της εμπειρικής γνώσης και της βιβλιογραφίας ΠΦΥ στη χώρα μας φαίνεται ότι δε συναντά ομάδες ατόμων παρά μόνο με αποσπασματικά ή με ειδικά νοσολογικά η κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Κλείνοντας την ομιλία του παρουσίασε την προσέγγιση μιας ομάδας επιστημόνων από την Ελλάδα και το εξωτερικό ως προς τον ρόλο του μελλοντικού προσωπικού γιατρού ο οποίος θα πρέπει μεταξύ άλλων να  επικοινωνεί αποτελεσματικά με τον ασθενή και την οικογένεια του, να διαθέτει δεξιότητες ενσυναίσθησης και συμπόνιας στην προσέγγιση τους, να χρησιμοποιεί τη διαθέσιμη πληροφορία στις ηλεκτρονικές εγγραφές και στις βάσεις δεδομένων προκειμένου να εκτιμά την εκ των προτέρων πιθανότητα για την αρχική διάγνωση του, να χρησιμοποιεί τη διαθέσιμη διαγνωστική τεχνολογία δίπλα στον ασθενή, να επισκέπτεται ασθενείς με χρόνια και εξελισσόμενα νοσήματα και χαμηλή λειτουργικότητα στο σπίτι και στις δομές μακροχρόνιας φροντίδας, να υποστηρίζει αποτελεσματικά την οικογένεια του ασθενούς και τους φροντιστές, να συνεργάζεται αποτελεσματικά με την ομάδα υγείας στις δομές της ΠΦΥ και με τις υπηρεσίες της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας φροντίδας υγείας, με τους φορείς της κοινότητας και να αναζητά τις προτάσεις τους και τέλος να συμμετέχει ενεργά σε διαδικασίες αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης.