Τα παιδιά που κινδυνεύουν περισσότερο να υποστούν κάποια μορφή κακοποίησης είναι αυτά με ειδικές ανάγκες, διανοητική αναπηρία, νευρολογική διαταραχή, χρόνια νοσήματα και αναγνώριση ομοφυλοφιλίας. Επίσης τα παιδιά που ζουν με γονείς ή φροντιστές που κάνουν κατάχρηση αλκοόλ ή ναρκωτικών, έχουν ψυχική ή νευρολογική διαταραχή ή εμπλέκονται σε εγκληματικές δραστηριότητες.

Τα παραπάνω στοιχεία θα παρουσιαστούν στο διαδικτυακό σεμινάριο με θέμα την παιδική κακοποίηση (https://www.voyagertravel.gr/microsites/childabuse/index.php) που διοργανώνει η Ιατρική Εταιρεία Θεσσαλονίκης την Τετάρτη  19 Οκτωβρίου, στις 7μ.μ, με συμμετοχή ομιλητών από όλες τις εμπλεκόμενες ειδικότητες που σχετίζονται με την αναγνώριση και την αντιμετώπιση ενός αφανούς εγκλήματος που έχει μεγάλες διαστάσεις.

Οι ειδικοί θα προσπαθήσουν να φωτίσουν τις σημαντικότερες μορφές παιδικής κακοποίησης: συναισθηματική, φυσική και σεξουαλική. «Κατά τη διάρκεια της πανδημίας εκτινάχτηκαν τα περιστατικά σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Το πρόβλημα είναι πολύ πιο εκτεταμένο από αυτό που φτάνει και καταγράφεται στις υπηρεσίες, εξαιτίας του γεγονότος ότι οι υπηρεσίες δεν είναι αποκεντρωμένες, δεν υπάρχει η κατάλληλη εκπαίδευση των παιδιάτρων ώστε να αναγνωρίζουν το πρόβλημα και δεν υπάρχει κατάλληλος χώρος, όπου μπορούν να διενεργηθούν όλα όσα απαιτούνται για πλήρη έλεγχο που δεν υποβάλλει το παιδί σε ταλαιπωρία», δηλώνει η προϊσταμένη της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Θεσσαλονίκης, ιατροδικαστής Ελένη Ζαγγελίδου. Όπως αναφέρει «από το 2004 έως το 2008 εξετάστηκαν από την Ιατροδικαστική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης 56 περιστατικά που αφορούσαν σεξουαλική κακοποίηση και 20 που αφορούσαν σωματική κακοποίηση.  Από το 2020 μέχρι σήμερα  εξετάστηκαν 72 παιδιά με δεδομένες σωματικές βλάβες και  60  ανήλικα αγόρια και 88 ανήλικα κορίτσια για σεξουαλική κακοποίηση. Από τους αριθμούς των εξεταζόμενων παιδιών προέκυψε θετικό αποτέλεσμα για σεξουαλική κακοποίηση στο 60%, ενώ στο 40% το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Η σεξουαλική κακοποίηση στα κορίτσια ήταν σχεδόν διπλάσια από το 2020 μέχρι το 2022. Η Ιατροδικαστική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης καλύπτει πληθυσμό περίπου 1.200.000 πολιτών και εξετάζει παιδιά ύστερα από εντολή προανακριτικών και ανακριτικών αρχών».

Την ίδια στιγμή ο παιδοψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής,  Διευθυντής Παιδοψυχιατρικού Τμήματος του Ιπποκράτειου Βάϊος Νταφούλης τονίζει ότι από το 2019 έως τον Σεπτέμβριο του 2022, διερευνήθηκαν και αξιολογήθηκαν 117 περιπτώσεις καταγγελλόμενης κακοποίησης κυρίως σεξουαλικής, αλλά και  σωματικής και συναισθηματικής κακομεταχείρισης-παραμέλησης ανηλίκων. Τα έτη 2021- 2022 παρατηρήθηκε αυξητική τάση. Οι ανήλικοι αντιμετωπίστηκαν κατά κανόνα στα εξωτερικά ιατρεία, ενώ  νοσηλεύτηκαν σε ποσοστό 7-10 %. Το ίδιο χρονικό διάστημα το 65%-75% των καταγγελιών για σεξουαλική κακοποίηση αφορούσε παιδιά ηλικίας 3-7 ετών με το 92% των δραστών να προέρχεται από το άμεσο οικογενειακό περιβάλλον».

Ο πρόεδρος της Ιατρικής Εταιρίας Θεσσαλονίκης, καθηγητής Μαιευτικής Γυναικολογίας του ΑΠΘ, Απόστολος Αθανασιάδης σημειώνει ότι «τα εγκλήματα που διαπράττονται σε βάρος παιδιών και ανηλίκων μένουν στην πλειονότητά τους κρυφά και για αυτό  χαρακτηρίζονται κρυφά εγκλήματα. Ο εγκλεισμός για μεγάλο χρονικό διάστημα στο σπίτι αύξησε την ενδοοικογενειακή βία, στέρησε από τα παιδιά το κοινωνικό περιβάλλον του σχολείου και τα έκανε περισσότερο ευάλωτα, άρα πιο εύκολα θύματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι προ πανδημίας και εγκλεισμού το πρόβλημα δεν υπήρχε. Η πανδημία έκανε επιτακτική την ανάγκη να μιλήσουμε γι αυτό».