Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Συγγενών Καρδιοπαθειών που έχει καθιερωθεί εδώ και αρκετά χρόνια η 14η Φεβρουαρίου, η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία τονίζει τη μεγάλη πρόοδο που έχεις σημειωθεί τα τελευταία χρόνια στη διάγνωση και την αντιμετώπιση των Συγγενών Καρδιοπαθειών. Αναλυτικότερα η Ομάδα Εργασίας Συγγενών Καρδιοπαθειών Ενηλίκων, Παιδοκαρδιολογίας και Πνευμονικής Υπέρτασης, τονίζει τα εξής: «Οι συγγενείς καρδιοπάθειες είναι παθήσεις της καρδιάς που προέρχονται από αλλαγές στη φυσιολογική πορεία της εμβρυογένεσης. Προσβάλλουν περίπου το 1% των νεογνών και είναι η πιο συχνή αιτία θανάτου το πρώτο έτος ζωής. Ωστόσο η μεγάλη πρόοδος τα τελευταία χρόνια στη διάγνωση και αντιμετώπιση αυτών των παθήσεων έχει αλλάξει την πρόγνωση. Σήμερα οι ΣΚ μπορεί να διαγνωσθούν νωρίς στην εμβρυϊκή ζωή και έτσι μπορεί να υπάρχει παρακολούθηση της εξέλιξης της πάθησης του εμβρύου στη διάρκεια της κύησης ή ακόμα και παρέμβαση με επεμβατικές τεχνικές για να βελτιωθεί η πρόγνωσή τους.

Κυρίως όμως η εμβρυϊκή διάγνωση δίνει τη δυνατότητα οργάνωσης του τοκετού στις κρίσιμες εκείνες περιπτώσεις που το νεογνό χρειάζεται παρέμβαση αμέσως μετά την γέννηση χειρουργική ή επεμβατική. Στις περιπτώσεις αυτές,  που αποτελούν  το 25% των Συγγενών Καρδιοπαθειών, πρέπει στον τοκετό να υπάρχει έμπειρη ομάδα να αναλάβει το νεογνό που θα περιλαμβάνει οπωσδήποτε επεμβατικό καρδιολόγο και καρδιοχειρουργό για να παρέμβει  τις πρώτες ώρες της ζωής του. Η πρόοδος στην επεμβατική καρδιολογία και τη νεογνική χειρουργική άλλαξαν ριζικά την επιβίωση των ατόμων με ΣΚ, ώστε στις μέρες μας ο αριθμός των ατόμων που ενηλικιώνονται να υπερβαίνει των αριθμό των νεογνών με Συγγενείς Καρδιοπάθειες.

Αλλά και η ποιότητα ζωής των ατόμων με ΣΚ έχει αλλάξει γιατί με μια πετυχημένη επέμβαση στην αρχή της ζωής μπορεί να χρειάζεται μόνο παρακολούθηση χωρίς καμιά παρέμβαση καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής, ενώ υπάρχει πλέον και η δυνατότητα αποφυγής σε πολλές περιπτώσεις των επανειλημμένων χειρουργικών επεμβάσεων με επεμβατικές τεχνικές (αγγειοπλαστική, αντικατάσταση βαλβίδων κλπ).

Η φαρμακευτική αγωγή επίσης μπορεί πλέον και σε δύσκολες περιπτώσεις να βελτιώσει όχι μόνο την ποιότητα ζωής αλλά και το προσδόκιμο ζωής.

Η εξέλιξη δε της τεχνολογίας με δυνατότητα χρησιμοποίησης συσκευών όπως η εξωσωματική μεμβράνη οξυγόνωσης ή οι εμφυτεύσιμοι απινιδωτές για την υποστήριξη της κυκλοφορίας  με τεχνικά μέσα, όταν η καρδιά του ασθενούς είναι πολύ αδύναμη ή δεν μπορεί να εξασφαλίσει τον φυσιολογικό ρυθμό και η συσσώρευση εμπειρίας στη φροντίδα των βαρέως πασχόντων ασθενών, έδωσαν ελπίδα και καλύτερη πρόγνωση σε ανίατες στο παρελθόν καταστάσεις».