Μια ολοένα και πιο δημοφιλής μορφή ιατρικής απεικόνισης που είναι λιγότερο ακριβής σε μη λευκούς ασθενείς μπορεί να τροποποιηθεί για να παρέχει καθαρές εικόνες ανεξάρτητα από τον τόνο του δέρματος, δηλώνουν οι ερευνητές.

Η φωτοακουστική απεικόνιση, μια υβριδική τεχνική που συνδυάζει υπερήχους με κύματα φωτός, χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για την αξιολόγηση των αιμοφόρων αγγείων και την αναζήτηση όγκων. Όμως, όπως συμβαίνει και με τα παλμικά οξύμετρα στα ακροδάχτυλα που περνούν κύματα φωτός μέσα από το δέρμα για να μετρήσουν τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα, η φωτοακουστική απεικόνιση είναι ευάλωτες στον τόνο του δέρματος. Η εν λόγω τεχνική έχει υψηλότερα ποσοστά σφάλματος σε μη λευκούς ασθενείς, επειδή η μελανίνη στο δέρμα τους απορροφά περισσότερο από το φως που εκπέμπεται από τις συσκευές. «Όταν απεικονίζεις το δέρμα με φως, είναι ολοφάνερο ότι υπάρχουν προκλήσεις για τα άτομα με πιο σκούρο δέρμα σε σύγκριση με αυτά με πιο ανοιχτόχρωμες επιδερμίδες», δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης Muyinatu Bell του Πανεπιστημίου Johns Hopkins σε ανακοίνωσή του. Όπως αναφέρεται στο ιατρικό περιοδικό Photoacoustics, η ομάδα του Bell έχει δημιουργήσει έναν αλγόριθμο που τους επιτρέπει να «ακονίσουν» τις φωτοακουστικές πληροφορίες από εικόνες πιο σκούρου δέρματος, με τον τρόπο που ένα φίλτρο κάμερας οξύνει μια θολή εικόνα, για να δείξει με μεγαλύτερη ακρίβεια τις εσωτερικές βιολογικές δομές.

«Στοχεύουμε να μετριάσουμε και ιδανικά να εξαλείψουμε την ανισότητα στις τεχνολογίες απεικόνισης», είπε ο Bell. «Η δουλειά μας δείχνει ότι η ισότιμη τεχνολογία απεικόνισης είναι εφικτή».