Ερευνητές στις Ηνωμένες Πολιτείες απέδειξαν για πρώτη φορά ότι μπορούν να μολύνουν με ασφάλεια και αποτελεσματικά ανθρώπους εθελοντές με τον ιό Ζίκα, με στόχο να μάθουν περισσότερα για τη νόσο που προκαλεί ο ιός και να αναπτύξουν εμβόλια και θεραπείες.

Η μελέτη – γνωστή ως “μοντέλο ελεγχόμενης ανθρώπινης μόλυνσης” – ήταν στο παρελθόν αμφιλεγόμενη για τον Ζίκα λόγω των κινδύνων για τους συμμετέχοντες και της έλλειψης θεραπειών. Αλλά οι ρυθμιστικές αρχές των ΗΠΑ και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έκριναν ότι το νέο μοντέλο, που αναπτύχθηκε από μια ομάδα στο Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health, ήταν ασφαλές και επιστημονικά σημαντικό. Ο Ζίκα είναι μια ιογενής λοίμωξη που μεταδίδεται από τα κουνούπια, η οποία είναι συνήθως ήπια ή ασυμπτωματική. Όμως, ένα μεγάλο ξέσπασμα στην Αμερική το 2015 και το 2016 έδειξε ότι μπορεί να είναι επικίνδυνο για τις έγκυες γυναίκες και τα έμβρυα, προκαλώντας καταστροφικές γενετικές ανωμαλίες όπως η μικροκεφαλία, μια διαταραχή κατά την οποία ένα παιδί γεννιέται με ασυνήθιστα μικρό κεφάλι και εγκέφαλο. Δεν υπήρχαν εμβόλια ή θεραπείες και το ξέσπασμα στην Αμερική έληξε πριν δοκιμαστούν πλήρως τα νέα. Έκτοτε, οι λοιμώξεις έχουν μειωθεί παγκοσμίως, με περίπου 40.000 να αναφέρθηκαν πέρυσι από αυτήν την περιοχή. Όμως ο ΠΟΥ έχει προειδοποιήσει ότι η επιτήρηση μπορεί να είναι αποσπασματική και τα μοτίβα μετάδοσης του Ζίκα δεν είναι πλήρως κατανοητά. Η κλιματική αλλαγή είναι επίσης πιθανό να ενισχύσει την εξάπλωση, η οποία έχει ήδη καθιερωθεί σε 91 χώρες. Η Anna Durbin, η καθηγήτρια του Johns Hopkins που ηγήθηκε της μελέτης, είπε ότι η ανάπτυξη αντίμετρων είναι απαραίτητη επειδή θα μπορούσε να υπάρξει πάλι έξαρση των λοιμώξεων. Πρόσθεσε επίσης, την παράμετρο

της επιβάρυνσης της ψυχικής υγείας των εγκύων γυναικών σε ενδημικές περιοχές, που ανησυχούν για τον ιό και τα μωρά τους, αλλά έχουν περιορισμένες επιλογές προστασίας. Η Durbin και οι συνεργάτες της χρησιμοποίησαν δύο στελέχη Ζίκα για να μολύνουν 20 εθελόντριες που δεν ήταν έγκυες ή θηλάζουσες. Όλες οι ανεπτυγμένες εργαστηριακά επιβεβαιωμένες λοιμώξεις, ήταν ήπιες. Άλλες οκτώ έλαβαν εικονικό φάρμακο. Για να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι, οι ασθενείς εισήχθησαν σε μονάδα εσωτερικών ασθενών και παρακολουθούνταν μέχρι να απαλλαγούν από τον ιό. Συμφώνησαν να χρησιμοποιήσουν μεθόδους ελέγχου των γεννήσεων για δύο μήνες. Το επόμενο βήμα είναι η αξιολόγηση των στελεχών σε άνδρες εθελοντές, εν μέρει για να εκτιμηθεί πόσο καιρό ο ιός, ο οποίος μπορεί να μεταδοθεί σεξουαλικά, παραμένει μολυσματικός στο σπέρμα.