Η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο καμπής όσον αφορά τη βιοϊατρική και φαρμακευτική καινοτομία. Ενώ τις δεκαετίες του ’90 κατείχε την ηγετική θέση, πλέον έχει χάσει το πλεονέκτημά της από τις ΗΠΑ και την Κίνα, αντιμετωπίζοντας σημαντική πτώση στις επενδύσεις Έρευνας & Ανάπτυξης (R&D) και στη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών, τονίζει η Fina Lladós, Πρόεδρος της Farmaindustria, σε άρθρο της στο Politico. Τα κύρια σημεία που προκαλούν ανησυχία, σύμφωνα με την κ. Lladós, είναι: 1. Η απώλεια καινοτομίας και αυτονομίας στον χώρο του φαρμάκου και των θεραπειών.
Η μεταφορά κλινικών δοκιμών και πατεντών εκτός Ευρώπης στερεί από τους Ευρωπαίους ασθενείς την έγκαιρη πρόσβαση σε προηγμένες, εξατομικευμένες θεραπείες. Παράλληλα, η εξάρτηση από εξωτερικές αλυσίδες εφοδιασμού απειλεί την υγειονομική ασφάλεια της γηραιάς ηπείρου σε περιόδους κρίσεων. 2.Το χάσμα μεταξύ Έρευνας και πρόσβασης των ασθενών στις θεραπείες. Παρά την εξαιρετική ακαδημαϊκή βάση της Ευρώπης, η επιστημονική αριστεία δεν μεταφράζεται άμεσα σε γρήγορη πρόσβαση στις θεραπείες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Ισπανία, η οποία, παρότι ηγείται στις κλινικές δοκιμές, αντιμετωπίζει μεγάλες καθυστερήσεις στην έγκριση και αποζημίωση των νέων φαρμάκων. 3. Απώλεια προστασίας φαρμακευτικής πατέντας: Η ανάπτυξη ενός φαρμάκου απαιτεί 10 έως 15 χρόνια. Η ενδεχόμενη εξασθένηση της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας δεν θα μειώσει βιώσιμα το κόστος, αλλά θα αποθαρρύνει τις επενδύσεις στην Ευρώπη. 4. Έλλειψη Σταθερού Νομοθετικού Πλαισίου (European Biotech Act): Απαιτείται άμεσα η απλοποίηση των γραφειοκρατικών διαδικασιών, η ταχύτερη έγκριση κλινικών δοκιμών, η πρόσβαση σε κεφάλαια επιχειρηματικού κινδύνου (venture capital) και η δημιουργία «ρυθμιστικών θερμοκηπίων» (regulatory sandboxes). 5. Αργή αξιοποίηση της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης: Η αξιοποίηση της AI στην ανακάλυψη μορίων και ο Ευρωπαϊκός Χώρος Δεδομένων Υγείας (EHDA) μπορούν να επιταχύνουν την έρευνα, εφόσον διασφαλίζεται η διαλειτουργικότητα, η προστασία δεδομένων και η διαφάνεια. 6. Μη κατανόηση της οικονομικής και κοινωνικής αξίας της φαρμακευτικής καινοτομίας: Σε μια κοινωνία που γηράσκει, οι προηγμένες θεραπείες μειώνουν το ευρύτερο δημόσιο κόστος (π.χ. αναρρωτικές άδειες).
Η υγειονομική περίθαλψη πρέπει να αντιμετωπίζεται ως επένδυση και όχι απλώς ως δαπάνη. Για να παραμείνει η Ευρώπη ανταγωνιστική, οι φορείς χάραξης πολιτικής οφείλουν να δράσουν άμεσα, προστατεύοντας την καινοτομία και διασφαλίζοντας την ταχεία πρόσβαση των ασθενών στις θεραπείες του μέλλοντος, καταλήγει η πρόεδρος της Farmaindustria.
Ακολουθήστε μας σε LinkedIn & Facebook και γίνετε μέλος της μεγαλύτερης ελληνικής κοινότητας του κλάδου.